Acı

Neden? Bu acı. Ruhumdaki kapanmayan yara. Bu arayış, bekleyiş, direniş. Kendimi mi kandırıyorum yine? O değil ki aradığım. Benziyor ama o değil. Neden? Kelimeleri kullanmaya bile utanıyorum. Biliyorum onlara can verdiğimde can yakacaklarını. Biliyorum herkesin inanacağını, inanmak isteyeceğini. Kırabileceğim her şeyi kıracağımı bile bile, neden? Ben de insanım diyerek mi çıkacaksın işin içinden. Ağlamaya da kalkarsın birazdan. Bu zayıf halinle ne işe yararsın.

Korkunu ve yalnızlığını onlarla paylaştın mı? Yoksa bunu yapmaya da mı korkuyorsun? Kim okuyacak yazdıklarını? Seni yaralayamayacak insanlarla birlikte olmaya devam diyorsun yani. Seni ne kadar çok kırdılar da kırılmaktan böyle korkar oldun? Kim yaptı sana bunu? Hiç aynaya bakmıyor musun sen? Bu halde bir adam nasıl korkar? Göründüğünün onda biri gücün varsa korkmazsın incinmekten. Gücü yeten de yetmeyen de yaralamak isteyecek zaten seni. Şarkısını boşuna yazmamışlar, “iz bırakanlar unutulmaz”.